wallace & gromit
wallace & gromit
«والاس وگروميت:
نفرين خرگوش نما» از زبان سازنده اش
مرد دهن گشاد انگليسى و سگش بازگشته اند! والاس و گروميت، عروسك هاى خميرى نيك پارك Nick Park كه تا پيش از اين، ستاره انيميشن هاى كوتاه تلويزيونى بودند- يكى دو تايشان را تلويزيون ما بارها پخش كرده- اكنون پا به پرده عريض سينما گذاشته و باعث شده اند كه امسال، سال رويايى براى انيميشن هاى عروسك خميرى ايست - حركتى باشد! اول «عروس جنازه تيم برتون» و حالاهم «والاس وگروميت: نفرين خرگوش نما(۱)»
ببينيم خود نيك پارك، خالق والاس و گروميت، درباره فيلم آخرش چه مى گويد: «بايد بگويم كه اول كار حسابى ترسيده بودم، چونكه عروسك هاى خميرى و به شيوه انيميشن ايست- حركتى براى فيلم هاى كوتاه، خوب جواب مى دادند اما مشكل ما ساختن يك فيلم سينمايى بلند بود، به همين دليل اول «فرار مرغى» Chicken Run را ساختيم كه فكر كنم طرفداران زيادى پيدا كرد بعد از آن ديگر نگران اين مسأله نشدم كه چه طورى ۸۰ دقيقه راپركنم و حالا كه كار خوب ديگرى داريم!»
خلق داستان
«همه چيز از جايى شروع شد كه با يكى از نويسندگان بزرگ فيلم هاى كوتاه در يك رستوران نشسته بوديم و داشتيم به اين قضيه فكر مى كرديم كه چه مى شد اگر داستان اين فيلم، شبيه فيلم «گرگ نما were-wolf» اثر ترسناك كمپانى يونيورسال در سال ۱۹۳۰ از كار در مى آمد، اما بدون خون و خونريزى! در واقع به جاى خون و جسد، فيلم پر از سبزيجات باشد، يك فيلم ترسناك گياهى! به نظر من بهترين ويژگى شخصيت هاى دهان گشادم اين است كه با اخلاق هاى خاص و كارهاى عجيب و غريب و غير منتظره شان، مى توانند داستان را به راحتى جلو ببرند.تكنيكى جديد براى حركت دهان ها در انيميشن خميرى:
«مادر كارهاى قبلى عادت داشتيم كه براى هر نما، فرم ها را به طور كامل بسازيم يعنى انيماتور، سر عروسك را به طور كامل بر مى داشت و حالت جديد دهان را شكل مى داد اما در اين كار از تكنيكى جديد تر و البته سريع تر استفاده كرديم به اين ترتيب كه مى توانستيم دهان عروسك ها را به طور جداگانه برداريم و براى نماى تازه، حالت جديدى به آن بدهيم. هر انيماتور مى بايست بيست حالت مختلف به دهان بدهد، مثل: آ، او، اى، اِ، يه، اُ، اَ، م م م، پَه وَ...»
مشكلات انيميشن خميرى
«ساختن انيميشن هاى خميرى به شيوه ايست- حركتى، زيبايى ها و البته سختى هاى خودش را دارد. چونكه شخصيت هاى فيلم در يك طرف و دوربين و ساير وسايل طرف ديگر، آماده فيلمبردارى هستند و انيماتور بايد هر دو طرف را در كنترل خود داشته باشد. بهتر است بگويم كه انيماتور نقش يك اجرا كننده را دارد، چونكه در اين شكل كار بايد فيلمبردارى به ترتيب تاريخى صورت بگيرد و نمى توان به صحنه مشخصى بازگشت پس اگر اشتباهى در فيلمبردارى پيش آيد بايد همه چيز را از اول شروع كرد! درست مثل اجراى يك نمايش كه جاى تكرار وجود ندارد. به همين دليل فيلمبردارى هر نما، دو يا سه روز طول مى كشد. يك وجه اشتراك ديگر هم بين كارما و هنرنمايش وجود دارد؛ ما هم در كارخود يك جورهايى تمرين داريم. البته مطمئناً با والاس و گروميت سر و كله نمى زنيم كه قبل از هر صحنه، درست حس بگيرند اما براى هر نما يك نقشه فيلمبردارى داريم. مثلاً قرار است والاس ازكنار يك ميز بگذرد، ما يك موقعيت A و يك موقعيت B داريم كه آنها را علامتگذارى مى كنيم و عروسك را يك بار بدون فيلمبردارى بين دو نقطه حركت مى دهيم. مهمترين مسأله اين است كه عروسك، درست روى علامت مورد نظر قرار بگيرد. سپس اين تمرينها و تكرارها را به شخصيت هاى عروسكى ديگر فيلم هم انجام مى دهيم. اين تمرين و تكرار از اصول مهم حركت براى انيماتور هستند بعد از آن براى برداشت نهايى آماده مى شويم. گاهى اوقات انيماتورهاى خيلى حرفه اى بدون اين تمرين ها يكراست سراغ برداشت اصلى از صحنه مى روند و البته اگر در اين مواقع خيلى فرز و سريع باشند و اشتباهى رخ دهد ناچار هستند دوباره فيلمبردارى كنند اما، ما نمى توانيم اين كار را بكنيم. در واقع تهيه كننده ها چندان خوشحال نمى شوند كه خرج اضافه سوتى ها و دوباره كارى هاى ما را بدهند!»
يك خاطره
«يادم است سرفيلم «فرار مرغى» وسط يك روز كارى سخت، يك كله مرغ له شده بيچاره را پشت صحنه پيدا كردم كه ردته يك چكمه رويش مانده بود (البته منظور كله عروسكى است!) واقعاً حالگيرى بود در حالى كه بايد به تمام افراد گروه و همكاران دلگرمى هم داد. علاقه مند نگه داشتن تمام عوامل به فيلم در پروژه اى به اين بزرگى، اصل مهمى است كه البته من در اين زمينه به خودم افتخار مى كنم!»
